- Sepsis: Vermoede van of gedocumenteerde infectie met een acute toename van ≥ 2 SOFA-punten (een meetwaarde voor orgaandisfunctie)
- Septische shock: Sepsis, met vasopressor therapie voor het verhogen van MAP ≥ 65 mmHg en lactaat > 2 mmol/L (18 mg/dL) na adequate vochttoediening.
Overgenomen van J-L Vincent, persoonlijke communicatie
Wanneer lactaat gemeten wordt op de Spoedeisende Hulp, vormen de resultaten daarvan een aanvulling op andere testen, zoals PCT naar het niveau van bacteriële of schimmelinfectie. In combinatie kunnen zij dienen als belangrijk hulpmiddel bij het beoordelen van de ernst van de aandoening.
Het lactaatgehalte dient binnen 3 uur na opname te worden gemeten. Indien dit hoger is dan de aanbeveling in de richtlijnen van de Surviving Sepsis Campaign, dan dient de meting na 6 uur herhaald te worden.
Hierdoor kan de toepassing en evaluatie voor effectieve hemodynamische beheersing van de patiënt met sepsis zo vroeg mogelijk van start gaan; dit verhoogt de kansen op overleving [1-4].
Het detecteren van sepsis
Een eenvoudige infectie kan zich snel ontwikkelen tot sepsis – een levensbedreigende conditie. Er moet ter plekke een diagnose gesteld en een behandeling bepaald worden wanneer de aandoening zich nog in een vroeg stadium bevindt.
Wat is lactaat?
Lactaat is een metaboliet van glucose dat geproduceerd wordt door weefsels in het lichaam wanneer er te weinig zuurstoftoevoer is. Lactaat wordt normaliter geneutraliseerd door de lever en nieren en het bloedlactaatgehalte bij niet-gestresste patiënten is 1-1,5 mmol/L.
Bij ernstig zieke patiënten, zoals patiënten met een shock of hypoperfusie, is het lactaat echter vaak verhoogd tot meer dan 2 mmol/L. Bij een lactaatgehalte van meer dan 4 mmol/L zijn onmiddellijk reanimatie nodig en overplaatsing naar de ICU.
Een verhoogd lactaatgehalte geeft een onbalans aan en wordt geassocieerd met een verhoogd sterftecijfer bij sepsis [4, 5, 6].
De waarde van het meten van lactaat bij de diagnose van sepsis
Patiënten met een verhoogd lactaatgehalte zijn ernstig ziek en hebben direct een effectieve behandeling nodig.
Het meten van het lactaatgehalte geeft nuttige informatie over de voortgang van de aandoening en de effectiviteit van de behandeling. Het meten van het lactaatgehalte bij patiënten die al verdacht worden van sepsis, geeft nuttige informatie over de ernst van de aandoening en helpt bij het monitoren van de progressie van de aandoening [2].
Meer informatie over kostenefficiënte lactaat-analyse of de rol van PCT als een hulpmiddel bij de diagnose van sepsis.
Ga naar acutecaretesting.org voor meer gedetailleerde artikelen over de diagnose van sepsis.
References
- Singer M, Deutschman CS, Seymour CW et al. The Third International Consensus Definitions for Sepsis and Septic Shock (Sepsis-3). JAMA 2016; 315,8: 801-10
- Freund Y et al. Serum-, lactaat- en procalcitonine-metingen in de spoedeisende hulp voor de diagnose en risico-stratificatie van patiënten bij wie een infectie vermoed wordt. Biomarkers 2012; 17 (7): 590-596
- Dellinger RP, Levy MM, Rhodes A et al. Campagne sepsis overleven: Internationale richtlijnen voor de beheersing van ernstige sepsis en septische shock: 2012. Crit Care Med 2013; 41: 580-637
- Riedel S, et al. Procalcitonine als marker om bacteriëmie en sepsis op de afdeling spoedeisende hulp te herkennen. Am J Clin Pathol 2011; 135:182-89
- Corina Seeger et al. Handboek acute care testing 2014
- Andersen et al. Etiologie en therapeutische benadering van verhoogd lactaat. Mayo Clin Proc. 2013; 88(10): 1127-1140